Domestik Etnografi Örneği Olarak Ben Uçtum Sen Kaldın
Suncem Koçer

Öz

 

Belgesel kameranın gerçekliği yeniden yaratmada ve tarihi yeniden yazmadaki özgün kapasitesi nedir? Tarih ve belleğin, aile ve bireyin kesişim noktalarında, kişisel hayat hikâyelerinin peşine düşen belgesel kamera egemen ideolojileri bükebilir mi? Bu makale, Mizgin Müjde Arslan’ın Ben Uçtum Sen Kaldın (Ez Firiyam Tu Mayi Li Cih) filmine kendi-dönüşlü bir anlatı olarak odaklanmaktadır. Ben Uçtum Sen Kaldın’da Arslan aile tarihindeki boşlukları doldurmaya çalışırken karşıt sesleri bastıran huzursuz bir tarihi yeniden keşfetmektedir.

Anahtar Terimler

belgesel sinema; kimlik; bellek; domestik etnografi
DOI: https://doi.org/10.17572/mj2015.1.338346

Kaynakça

Akkaya, D. (Yönetmen). (2013) Diyar [Documentary Film]. Istanbul: Aheste Film.

Arslan, M. M. (Yönetmen). (2012) Ez Firiyam Tu Ma Li Cih – I Flew You Stayed [Documentary Film]. Istanbul: Asi Film.

Khardalian, S. (Yönetmen). (2011) Grandma’s Tattoos [Documentary Film]. Stockholm: HB PeA Holmquist Film.

Renov, M. (1999). Domestic Ethnography and the Construction of the ‘Other’ Self. Jane M. Gaines ve Michael Renov (Der.), içinde, Collecting Visible Evidence, (s.140-56). Minneapolis: The University of Minnesota Press.

Stoller, P. (1992). The Cinematic Griot: Ethnography of Jean Rouch. Chicago. The University of Chicago Press, 1992.