KONUM TEMELLİ ÇEVRİMİÇİ TANIŞMA UYGULAMALARINI KADINLARIN FLÖRT DENEYİMLERİ AÇISINDAN DÜŞÜNMEK: TİNDER VE HAPPN
Betül Aydoğan

Öz

İnternetin yanı sıra GPS(Global Positioning System; Küresel Konumlama Sistemi) teknolojisi, konum temelli uygulamaları mobil iletişimin önemli bir ögesi haline getirmiştir. Konum temelli uygulamalar, navigasyon ve harita bilgilerinden, filo takibi ve e-ticarete, arkadaşlık ve sosyal ağlara kadar birçok alanda kullanılmaktadır. Fiziksel uzam ve dijital uzamı bir araya getiren konum temelli tanışma uygulamaları (KTTU) konum verisini birbirine yabancı kişilerin bir araya gelmesini hızlandıran, etkileşim kurulmasında filtre görevi gören bir araca dönüştürmüştür. Bu çalışmada, konum özelliğinin çevrimiçi tanışma uygulamalarına dâhil edilmesinin flört deneyimine ne sağladığı, uygulamaların kentteki yabancılar arasında nasıl bir yakınlaşma bağlamı yarattığı sorusu kadın kullanıcıların bakış açısından ele alınmıştır. Tinder ve/veya happn uygulamalarını kullanan kadınlarla yapılan derinlemesine görüşmelerde, ilişki yaşamak, flört etmek üzere seçim yapılırken konum verisinin flört etmek istenen kişilerin özelliklerine dair güven verici bir temel oluşturduğu, uygulamaların konum verisi ile yabancılık durumunun aşılmasına, aşinalık hissinin oluşmasına aracı oldukları görülmüştür.


Anahtar Sözcükler

Konum temelli tanışma uygulamaları; flört; kadın; yabancı; aşinalık
DOI: https://doi.org/10.17572/mj2020.2.287313

Kaynakça

Acuner, D. (2019). Canavarlaştırılan Kent Sokakları: Kadının Kent Deneyimi Üzerine Bir Değerlendirme. Cenk Özbay, Ayşecan Terzioğlu (Der.), içinde, Türkiye’de Cinsiyet Kültürleri (109–126). İstanbul: İletişim Yayınları.

Bauman, Z. (2012). Akışkan Aşk. (I. Ergüden Çev.). İstanbul: Versus Kitap.

Deniz, A. (2020). Changing Geographies of Intimacy: A Study on FemaleTinder Users in İstanbul. Fe Dergi, 12(1), 113–124.

de Souza e Silva, A. (2006). From cyber to hybrid: mobile technologies as interfaces of hybrid spaces. Space & Culture, 9 (3), 261–278.

de Souza e Silva, A. ve Gordon, E. (2011). Net locality: Why location matters in a networked world. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons.

de Souza e Silva, A. ve Sheller, M. (2015). Mobility And Locative Media: Mobile Communication In Hybrid Spaces. New York: Routledge.

de, Souza e Silva, A. ve Frith, J. (2012). Mobile Interfaces in Public Spaces : Locational Privacy, Control, and Urban Sociability, Oxford, Abingdon: Taylor & Francis Group, 2012.

Gürçay, A. (2019). History of Online Dating in Turkey: The Case of Gabile.com. Erkan Saka (Der.), içinde, Yeni Medya Çalışmaları V: Türkiye İnternet Tarihi (437–448). İstanbul: Alternatif Bilişim Derneği

Giddens, A. (1994). Modernliğin Sonuçları (E. Kuşdil Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Goodwin, R. (2009). Changing relations: Aving intimacy in a time of social transition. Cambridge: Cambridge University Press.

Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etüdleri Enstitüsü ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2014). Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması. Erişim http://www.hips.hacettepe.edu.tr/KKSA-TRAnaRaporKitap26Mart.pdf

Heino, R. D., Ellison, N. B., & Gibbs, J. L. (2010). Relationshopping: Investigating the market metaphor in online dating. Journal of Social and Personal Relationships, 27(4), 427–447. doi: 10.1177/0265407510361614

Humphreys, L. (2010). Mobile social networks and urban public space. New Media & Society, 12(5), 763–778.

Hardey, M. (2004). Mediated relationships. Information, Communication & Society, 7(2), 207-222.

Jarvis, H., Cloke, J. ve Kantor, P. (2009). Cities and gender. Londra: Routledge.

Kadir Has Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Araştırmaları Merkezi (2020). Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Algısı Araştırması. https://gender.khas.edu.tr/tr/turkiyede-toplumsal-cinsiyet-ve-kadin-algisi-arastirmasi

Koskela, H. (1999). Fear, control and space: geographies of gender, fear of violence, and video surveillance. Helsinki: Helsinki Üniversitesi Yayınları.

Ma, X., Sun, E., & Naaman, M. (2017). What happens in happn: The warranting powers of location history in online dating. In Proceedings of the 2017 ACM Conference on Computer Supported Cooperative Work and Social Computing, 41–50.

MacKee, F. (2016). Social media in gay London: Tinder as an alternative to hook-up apps. Social Media+ Society, 2(3), 1–10.

Miles, S. (2017). Sex in the digital city: Location-based dating apps and queer urban life. Gender, Place & Culture, 24(11), 1595–1610.

Milgram, S. (1977). The familiar stranger: An aspect of urban anonymity. The individual in a social world, MA: Adisson –Wesley.

Murphy, A. (2018). Dating dangerously: risks lurking within mobile dating apps. Catholic University Journal of Law and Technology, 26(1), 7.

Narin, B. (2018). Mobil Flört Uygulaması Wapa Hakkında Bir Netnografi Çalışması. Moment Dergi, 5(2), 343–367.

Newett, L., Churchill, B., & Robards, B. (2018). Forming connections in the digital era: Tinder, a new tool in young Australian intimate life. Journal of Sociology, 54(3), 346–361.

Özkul, D. (2014). Mobile Nodes: Mobile and Locative Media, Everyday Life and Sense Of Place. Yayınlanmamış Doktora Tezi,Westminster University.

Pasin, B. (2020). Görün(m)üyorum, Öyleyse Varım: Konumsal Medyada Kuir Mekân Pratikleri. Cemile Tokgöz Şahoğlu, Betül Aydoğan (Der.), içinde, Konumsal Medya: Dijital Çağda Mekân Üzerine Disiplinlerarası Tartışmalar (205–214). Ankara: Siyasal Kitabevi.

Philips, A. (2018). Flört Üzerine (Ö. Arıkan Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Simmel, G. (2015). Bireysellik ve Kültür (T. Birkan Çev). İstanbul:Metis.

Simmel, G. (1984). On women, sexuality and love. New Heawen: Yale University Press.

Stempfhuber, M., ve Liegl, M. (2016). Intimacy mobilized: Hook-up practices in the location-based social network Grindr. Österreichische Zeitschrift für Soziologie, 41(1), 51–70.

Sutko, D. M., ve De Souza e Silva, A. (2011). Location-Aware Mobile Media And Urban Sociability. New Media & Society, 13(5), 807–823.

Soybakış, O. (2019). Kamusal Alanda Saklambaç: İstanbul’da Eşcinsel ve Biseksüel Erkeklerin Mekansal Sosyalleşmesi. Cenk Özbay, Ayşecan Terzioğlu (Der.), içinde, Türkiye’de Cinsiyet Kültürleri (267–280). İstanbul: İletişim Yayınları.

Tanrıöver, H. U., ve Sunam, A. (2017). Türkiye’deki Çevrimiçi Evlilik Siteleri: Medyanın Benlik Sunumuna Etkisinin Toplumsal Cinsiyet Odaklı Bir Analizi. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi, (26), 9–38.

Tokgöz-Şahoğlu, C. (2017). Konum Tabanlı Mobil Oyunlar ve Mekân Algısı: Ingress Üzerine Etnografik Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi İlef Dergisi, 4(2), 7–36.

Tuncer, S. (2014). Going Public: Women’s Experience of Everyday Urban Public Space in Ankara Across Generations Between 1950-1980. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.

Schwartz, R. (2013). The Networked Familiar Stranger: An Aspect of Online and Offline Urban Anonymity, içinde, Mobile Media Practices, Presence and Politics (149–163). Londra: Routledge.

Veel, K., ve Thylstrup, N. B. (2018). Geolocating the stranger: the mapping of uncertainty as a configuration of matching and warranting techniques in dating apps. Journal of Aesthetics & Culture, 10(3), 43–52.

Wirth, L. (2002). Bir Yaşam Biçimi Olarak Kentlileşme. Ayten Alkan, Bülent Duru (Der. ve Çev.), içinde, 20. Yüzyıl Kenti (77–106). Ankara: İmge Yayınevi.