Manipüle Edilmiş Enformasyonel Bir Vitrin ve Popülist Bir Enformasyon Alanı Olarak Twitter
Tirşe Erbaysal Filibeli, Orhan Şener

Öz

Yeni medya teknolojilerinin ve sosyal medyanın iletişimsel alanı ne şekilde değiştirdiği üzerine pek çok akademik araştırma ve çalışma bulunmaktadır. Kullanıcı türevli içerik temelli sosyal ağların izlerkitleyi/okuru içeriğin tüketicisi değil üretici haline getirmesi, dijital sosyal platformların nasıl tanımlanması ve hangi teorik tartışmalar ekseninde analiz edilmesi gerektiğine ilişkin birtakım tartışmaların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmada bu konuya Twitter özelinden bakılarak, insanlara söylem alanı sunan bir sosyal medya platformu olarak Twitter’ın Habermasçı bir yaklaşımla “dijital bir kamusal alan” mı, Hayekçi bir yaklaşımla bir “fikirler pazarı” mı, yoksa tabandan gelen taleplerin dile getirildiği “popülist bir enformasyon” alanı mı olduğu sorgulanmıştır. Çalışma kapsamında 30 gün boyunca, sabah, öğle ve akşam saatlerinde Türkiye’deki ve dünya genelindeki trend konuların ekran görüntüsü alınmıştır. Elde edilen 1800 trend konu Nvivo nitel analiz programında analiz edilmiştir. Araştırma bulguları Twitter’ın çevrimiçi bir kamusal alandan ziyade popülist taleplerin dile getirildiği bir enformasyon alanı ve manipüle edilmiş enformasyonel bir vitrin olduğunu göstermektedir.

Anahtar Terimler

dijital kamusal alan; fikirler pazarı; popülizm; Twitter; trend konular

Kaynakça

Alvares, C., & Dahlgren, P. (2016). Populism, extremism and media: Mapping an uncertain terrain. European Journal of Communication, 31(1), 46–57. doi: 10.1177/0267323115614485

de Vreese, C. H., Esser, F., Aalberg, T., Reinemann, C., & Stanyer, J. (2018). Populism as an Expression of Political Communication Content and Style: A New Perspective. The International Journal of Press/Politics, 23(4), 423–438. doi: 10.1177/1940161218790035

DiNucci, D. (1999). Fragmented Future. Print Magazine. http://darcyd.com/fragmented_future.pdf

Engesser, S., Ernst, N., Esser, F., & Büchel, F. (2017). Populism and social media: how politicians spread a fragmented ideology. Information, Communication & Society, 20(8), 1109–1126. doi: 10.1080/1369118X.2016.1207697

Fraser, N. (1990). Rethinking the Public Sphere: A Contribution to the Critique of Actually Existing Democracy. Social Text, (25/26), 56-80. doi:10.2307/466240

Fuchs, C. (2014). Social Media: A Critical Introduction. London: Sage.

Gerbaudo, P. (2018). Social Media and Populism: An elective affinity? Media Culture & Society, 40(5), 745-753. DOI: 10.1177/0163443718772192

Gordon, J. (1997). John Stuart Mill and the “Marketplace of Ideas”. Social Theory and Practice, 23(2), 235–249.

Habermas, J., & Habermas, J. (1991). The Structural Transformation of the Public Sphere: An Inquiry Into a Category of Bourgeois Society. MIT Press.

Hawkins Kirk A., Riding Scott, Mudde Cas. 2012. “Measuring Populist Attitudes. Political Concepts Committee on Concepts and Methods.” C&M Working Paper (55).

Hayek, F. A. (1991). The Fatal Conceit: The Errors of Socialism. University of Chicago Press.

Hayek, F. A. von. (1945). The Use of Knowledge in Society. Inst. for Humane Studies.

Hayek, F. A., & Caldwell, B. (2007). The Road to Serfdom: Text and Documents. University of Chicago Press.

Hindman, M. (2010). The Myth of Digital Democracy. Princeton University Press.

Hofmann, M. (2017). Habermas’s Public Sphere: A Critique. Rowman & Littlefield

Kesler, M. (2019, Ocak 05). R Twitter’da Uzakdoğu tehlikesi. Hürriyet. http://www.hurriyet.com.tr/gundem/twitterda-uzakdogu-tehlikesi-41073528

Liao, S., Wang, J., Yu, R., Sato, K., & Cheng, Z. (2017). CNN for situations understanding based on sentiment analysis of twitter data. Procedia Comput. Sci., 111, 376–381. doi: 10.1016/j.procs.2017.06.037

Line, M. B. (2003). Democracy and information: transmitters and receivers. Library Management, 24(8/9), 386-392.

Moffitt Benjamin. 2016. The Global Rise of Populism: Performance, Political Style, and Representation. Stanford: Stanford University Press.

Moffitt, B. (2019). Populism 2.0 Social Media and the False Allure of “unmediated” representation In G. Fitzi, J. Mackert & B. S. Turner (eds.). Populism and the crisis of democracy Volume 2: Politics, Social Movements and Extremism (p. 30-46). New York: Routledge.

Morozov, E. (2011). The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom. Public Affairs.

Mudde, C. (2004). The Populist Zeitgeist. Government and Opposition, 39(4), 541–563. doi: 10.1111/j.1477-7053.2004.00135.x

Mudde C. (2007). Populist Radical Right Parties in Europe. Cambridge: Cambridge University Press.

Mudde C., Kaltwasser Cristóbal R. (2017). Populism: A Very Short Introduction. New York: Oxford University Press.

Müller, J. W. (2019). Popülizm Nedir? İstanbul: İletişim Yayınları.

O’Connor, Brendan, Ramnath Balasubramanyan, Bryan R. Routledge, and Noah A. Smith. “From Tweets to Polls: Linking Text Sentiment to Public Opinion Time Series.” In Proceedings of the International AAAI Conference on Weblogs and Social Media, 122–129. Association for the Advancement of Artificial Intelligence (AAAI), 2010.

Schulz, W. (2004). Reconstructing Mediatization as an Analytical Concept. European Journal of Communication, 19(1): 87–101.

Sunstein, C. R. (2002). Republic.com. Princeton University Press.

Sunstein, C. R. (2008). Neither Hayek nor Habermas. Public Choice, 134(1-2), 87–95.

Sunstein, C. R. (2009). Republic.com 2.0. Princeton University Press.

Webster, F. (2006). Theories of the Information Society. Taylor & Francis.

Twitter Trending Facts. (2019). https://help.twitter.com/en/using-twitter/twitter-trending-faqs

Erbaysal Filibeli, T. (2018). Kullanıcı Türevli İçerik ve Yurttaş Medyası: Haberin Dönüşümü, Sınırlar ve Olanaklar. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (29. Özel Sayısı) , 453-469 . DOI: 10.31123/akil.456219